Wysłany: 2008-12-14, 23:15 Ziemia Lubawska - lokalizacja i trochę historii.
Ziemia lubawska to kraina historyczna znajdująca się w północno – wschodniej Polsce, na terenie województwa warmińsko – mazurskiego. W jej granice wchodzi cały powiat nowomiejski oraz zachodnia część powiatu iławskiego i północne gminy powiatu działdowskiego. Tereny ziemi lubawskiej poza piękną fauną i florą mogą poszczycić się wieloma walorami historycznymi takimi jak np.: pozostałości po licznych wczesnośredniowiecznych grodziskach i ruiny kilku zamków, z których do najbardziej znanych zalicza się zamek biskupi w Lubawie, zamek Rodu Działyńskich (starostów Bratiańskach) w Bratianie oraz zbudowany na przełomie XIII i XIV wieku zamek kapituły chełmińskiej w Kurzętniku. Poza tym według legendy to właśnie na tych terenach w pierwszej połowie XIII wieku w miejscowości zwanej Łąki Bratiańskie doszło do objawień Matki Boskiej, które przyczyniły się do wielkiego rozwoju chrześcijaństwa w Polsce północno – wschodniej. W późniejszym okresie klasztor zbudowany w miejscu objawień nazwano Częstochową Północy.
W granicach ziemi lubawskiej znajdują się trzy miasta: Lubawa, Nowe Miasto Lubawskie i Lidzbark Welski. Miasta te w czasach przedchrześcijańskich były pogańskimi grodami, których władcy na przełomie XIII i XIV wieku nawrócili się na chrześcijaństwo. Malownicze tereny ziemi lubawskiej poza pięknymi krajobrazami, licznymi jeziorami, parkami krajobrazowymi i rezerwatami przyrody mogą poszczycić się dodatkowo ciekawą ludową historią, wzbogaconą wieloma legendami, które są wciąż żywe wśród miejscowej ludności . Dzieje tych ziem możemy podzielić na dwa równie ciekawe okresy pogański i chrześcijański. W tym pierwszym okresie zamieszkujący te tereny Słowianie zbudowali trzy święte gaje (w Łąkach Bratiańskich, Lipach i Kurzętniku) oraz liczne grody obronne po których do dnia dzisiejszego pozostały jedynie pozostałości – zwane grodziskami.
Wczesnośredniowieczne grodzisko w Nielbarku.
Pierwsi chrześcijanie, którzy zaczęli pojawiać się tutaj już w XI wieku opisali okolice grodziska Lubawa następująco: „(…) okolica była tu malownicza i pięknie położona, a lasy otaczały zewsząd osadę, przez którą przepływały rzeki Sandela i Jesionka (…)”.
Średniowieczna ziemia lubawska obejmowała zaledwie kilkanaście kilometrów wokół Lubawy. Dzięki źródłom wiemy, że w czasach pogańskich, a dokładnie na początku XIII wieku tereny te należały do pruskiego księcia Surwabuno , który rezydował w grodzisku lubawskim – położonym w promieniu kilku kilometrów od lewego brzegu Drwęcy. Tereny położone na prawo od doliny rzeki należały już do ziemi chełmińskiej, którą władał Konrad mazowiecki. Taka sytuacja trwała do początku XIII wieku, kiedy to pod wpływem chrystianizacji tych terenów ziemia lubawska zaczęła stopniowo się rozrastać. Prawdopodobnie zaczęło się to dziać jeszcze przed podziałem Prus na diecezje w 1243 roku.
Na nawróconym terenie chrześcijanie dostosowywali słowiańskie i pruskie miejsca kultu do potrzeb swojej religii. Stopniowo likwidowano, często wbrew woli okolicznych mieszkańców pogańskie obiekty sakralne i na ich miejscu budowano kościoły chrześcijańskie tworząc z czasem gęstą sieć parafii. Taki los spotkał znajdujące się w granicach ziemi lubawskiej trzy święte gaje: w Łąkach Bratiańskich(miejscu późniejszych objawień maryjnych), Lipach i Kurzętniku. Najbrutalniejszy okres chrystianizacji rozpoczął się jednak w XIII wieku wraz z pojawieniem się na tych terenach Krzyżaków, którzy krwawo rozprawili się z pogańskimi plemionami. Krzyżacy zbudowali na terenie podbitych Prus, a w tym i ziemi lubawskiej silne, scentralizowane, doskonale zorganizowane i umocnione państwo, które pozostawiło po sobie wiele fascynujących zabytków.
Na zdjęciu widzicie (jeden z licznych zabytków) Bazylikę św. Tomasza w Nowym Mieście Lubawskim. W XIX wieku przeniesiono do niej cudowną figurę Matki Boskiej Łąkowskiej wraz z innymi cennymi zabytkami.
Bazylika w Nowym Mieście Lubawskim należy do grona najstarszych budowli sakralnych w naszym kraju (XIII wiek).
Na zdjęciu widzicie drewniany strop w prezbiterium (Bazylika w Nowym Mieście Lubawskim)
W sobotę 14 XI 2009 zakończono prace konserwatorskie fragmentu stropu, które łącznie kosztowały ok 150 tys. zł. Na stropie znajdują się dekoracje malarskie przedstawiające kilkanaście scen biblijnych - wykonane w 1638 roku.
Ostatnia Wieczerza - jedna z dwóch scen biblijnych odnowionych przez konserwatorów z UMK w Toruniu.
To tylko zarys piękna Ziemi Lubawskiej. Z czasem umieszczę tu opisy całych szlaków turystycznych Mam nadzieję, że historia i piękno Ziemi Lubawskiej urzekną również Was
Mieszkańców Nowego Miasta Lubawskiego, Lubawy, Lidzbarka Welskiego i wszystkich okolicznych wsi oraz historyków i pasjonatów zapraszam na swojego bloga
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Zapraszam 
